Σιδέρης Ντιούδης

Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά. Σπούδασε Βιβλιοθηκονομία και με την ποίηση ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια. 
Έχει αποσπάσει επαίνους και βραβεία σε διεθνείς και πανελλήνιους διαγωνισμούς ποίησης. Ποίηση του έχει δημοσιευτεί σε ανθολογίες 
και σε ιστοσελίδες στο Internet. Το 2006 εκδόθηκε η ποιητική του συλλογή «Ελεύθερη Πτώση» (Εκδόσεις Φιλόγραφο). 
Αποτελεί μέλος της συντακτικής ομάδας του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού (www.lexima.gr) 
και διατηρεί ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://epikos.no-ip.com  



 

Ταριχευτής Αναμνήσεων


Η εντολή ήταν σαφής
delete.
Tο δάχτυλο δεν δίστασε 
να γίνει ταριχευτής αναμνήσεων, 
δήμιος στιγμών,
που καταδίκη τους υπήρξε η παρόρμηση.

Η απόφαση
ήταν ομόφωνη. 
Να αποδράσουν 
από τις φτηνές, ξύλινες, ερμητικές κορνίζες,
να ενωθούν και πάλι με το χρόνο
δίχως να αποτελούν μια στάση του.

Το στίγμα τους αχνό                                               
τρεμοσβήνοντας
βυθίστηκε
στον κάδο ανακύκλωσης.

Ήλπιζαν απλά
να στροβιλίζονται ως ανάμνηση,
να επανέρχονται 
απ’ το παρελθόν στο παρόν
και ας εγκλωβίζονται
Σε ξύλινες, ερμητικές κορνίζες.



Mεταμόρφωση Αισθήσεων


Σου κλείνω το μάτι
μέσα απ’ τις παλάμες
και αναρωτιέμαι 
αν είσαι οπτασία, 
μια σκιά
ή ένα ποτάμι που κυλά
γάργαρα στις κορφές των δέντρων.

Αγγίζω
το φύλλωμα σου με την οσμή 
Και φυλακίζω την δροσιά
που αναβλύζει 
το τρεχούμενο νερό.

Μικρά και αόρατα δάχτυλα
ξεπροβάλουν 
στην θέση των ματιών
και σαν βουνά
υψώνονται ψηλά στο πρόσωπο.

Τώρα θα ζήσουμε
μέσα σε ποτάμια
κάτω από δέντρα
και ουρανό
αισθήσεις να ορίζουν.

Και όσο οι παλάμες
θα ανασαίνουν,
τόσο τα πουλιά
θα πετάν, πιο ψηλά
κοντά στο ουράνιο τόξο‡
στόχο να δίνουν 
και ορισμό
στα μάτια που ανοίγουν.