MARIA PISIOTI-IOANNOU
       
        What poetry means for me

                  I put on my ribbons
                  looking for the true Light

It is the inward glance that 
thinks about people as personalities and as social beings.
                             
Maria was born in Thessaloniki, Greece, where she lives with her family. 
She occupies herself with poetry. She began to writein 1998. 
In the end of 1999, she published her first collection: 
“Aioroumeno nisi / Pendulous island”.  In 2001, her second collection was published: 
”To Idatino Perasma tou Xronou/ The Aquatic Passage of Time. 
Maria has been distinguished with prizes in poetic competitions. 
She won a prize from the literary magazine “Kalaino”, for her poem “The spot”. 
 
Maria’s poems have been presented in literary magazines. 
She has her personal web site, http://users.axiom.gr/mariap/index.html
and her poems are found in many literary sites in the Internet.



 

Διαχρονικότητα του Μαγιακόφσκι

Ασκήσεις επί χάρτου για ένα «σύννεφο με παντελόνια» *
Που ρέει σιωπηλά στα καλντερίμια.
Θυμίζει κυνήγι μαγισσών ετούτη η ροή!
Αλήθεια! Ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα;
Ήρωας του Ευριπίδη δεν είναι
Ούτε ο ταξιδιάρης Οδυσσέας.
Ωστόσο ματώνει το χρόνο διά της απουσίας του!
Ασκήσεις επί χάρτου για ένα «σύννεφο με παντελόνια»
Που έμεινε έκθαμβο στο καθρέφτισμά του,
Ενώ οι νύμφες του δάσους κοσμούν ακόμα
Νάρκισσους στα μαλλιά τους!


(Footnotes)
* επηρεασμένο από τον τίτλο ποιήματος του Βλ. Μαγιακόφσκι «Σύννεφο με παντελόνια»



Παράνοια Νο 2

Φθινοπωρινό απομεσήμερο στο φόρτε του!
Ένα σωμόν φουλάρι σπάει τη μονοτονία του γκρι,
Ενώ τα χέρια μπλέκουν τα δάχτυλα στα κρόσσια 
Και τεντώνονται, εκεί στη μέση του δρόμου
Η φιγούρα στροβιλίζεται με μάτια κλειστά
Κορνάρουν οι οδηγοί, ενίοτε κάποιοι χυδαιολογούν
Οι πεζοί αφουγκράζονται το αίμα
Η φιγούρα στροβιλίζεται, ανυψώνεται… προς έκπληξη όλων!
«Μόλις ανανέωσα τη συνδρομή μου… στο χώρο της Τέχνης!», ψιθυρίζει
«Στα 11 διπλά εδάφια της ζωής μου επί δύο ίσως βρω απάντηση 
γιατί η ζωή να αιμορραγεί;»



Μήδεια

Θα πω πως ήταν όνειρο
διδακτικό
όχι προς αποφυγή
ούτε προς μίμηση.
Ναι Μήδεια
Θα πω πως ήταν όνειρο
-ούτε καλό ούτε κακό –
και θα το φυλάξω σε μια ονειροπαγίδα.

Σε είπαν Μάγισσα
Γιατί πίστεψες στα ιερά δεσμά του Έρωτα.
Ψυχή και σώμα δώρισες
σε κείνον τον ημίθεο ήρωα
- δεν θα πω το όνομά του,
ξέρω πως σε πληγώνει 
ακόμα -
Ο ημίθεος και η ομήγυρή του!
Ανίκανοι όλοι τους να νιώσουν
το μεγαλείο της καρδιάς σου.
Το δηλητήριο, που έρρεε άφθονο
από τα χείλη τους, 
γίνηκε μαχαίρι στα χέρια σου.
Θυσίασες το όμαιμον
ή πιο σωστά
Έκοψες τον ομφάλιο λώρο του
Έρωτα!

Μήδεια
Του  Ευριπίδη τραγική ηρωΐδα 
Θα πω πως ήταν όνειρο 
και θα το φυλάξω σε μια ονειροπαγίδα.
Ξέπλεκα τα δακτυλίδια της κώμης σου
ανεμίζουν αιώνες τώρα
και το δάκρυ σου φωλιάζει στις καρδιές μας.

Μήδεια
Άραγε στο όνομα σου να συνυφαίνεται 
χαμόγελο, τόλμη ή πάθος;




Never again 

To Edgar Allan Poe 

The scream arises 
Underneath the white night 
It carries fire chariots 
instead of freedom’s wings. 
Oh Lenore, my little sweet Lenore! 
So delicate, so helpless! 
?y poor Lenore. 
The beauty must be punished. 
The love must be punished. 
The gates of Babylon 
will never be opened again! 
The Raven gives the signal of death. 
“Never again”