Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη περιοχή των Μυκηνών,  όπου έζησε και τα παιδικά του χρόνια.
  Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.  Γράφει ποίηση από μικρός.



 Dimitris Papadopoulos was born and grow up in the region of Mycenaes. Today he lives and works in Athens.
 He writes poetry since young. 
ΗΤΤΑ

Ακόμη καίγονται
Οι πόλεις που έπεσαν
Στους κατακτητές
Στα ερείπια τους
Καλπάζουν
Άλογα
Χωρίς καβαλάρηδες
Κατάκοποι 
Από την δική τους ήττα
Οι κατακτητές
Στα δικά τους ερείπια
Τώρα
Αναπαύονται

 DEFEAT

Still burning
The cities that fell
To the conquerors
In their ruins
Horses 
are galloping
Without horsemen
Dog-tired
From their own defeat
The conquerors
In their own ruins
Now
Are resting

ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΠΟ ΔΑΚΡΥΑ

Κοίταξε απόψε το φεγγάρι
Μπαίνει κρυφά απ’ το παράθυρο
Περνάει μέσα απ’ τα δωμάτια
Κάθεται πάνω στο τραπέζι
Πέφτει
           Στο πάτωμα
                               Και σπάει
Σπάει σ’ αμέτρητα φεγγάρια

Κοίταξε απόψε τα φεγγάρια
Βγαίνουν κρυφά απ’ το παράθυρο
Πέρασαν μέσα απ’ τα δωμάτια
Κι άφησαν πάνω στο τραπέζι
Ένα δάκρυ
                 Που ‘πεσε
                                  Στο πάτωμα
Και  το γέμισε με δάκρυα


 MOON FROM TEARDROPS

Look at the moon tonight
It enters through the window secretly
Goes through the rooms
Seats on the table
Falls
          On the floor
                              And breaks
Breaks in countless moons

Look at the moons tonight
They come out secretly through the window
They went through the rooms
And left on the table
A teardrop
                  That fell
                               On the floor 
And filled it with teardrops

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ

Οι μέρες φεύγουν
Γι’ άλλες μέρες
Κι ένα σπουργίτι
Για ένα άλλο
Ουρανό
Από ένα τριαντάφυλλο
Ένα
Πέταλο
Πέφτει
Ένα
Δάκρυ
Από τα χέρια μου
Που έτσι καθώς
Σε περιμένουν
Προσεύχονται
Για σένα
Μόνο
WAITING 

The days leave
For other days
And a sparrow
For another 
Sky
From a rose
A 
Petal
Falls 
From my hands
A 
Teardrop
As they are 
Waiting for you
Are praying
Only
For you
 ΦΕΥΓΕΙΣ
 
… Φεύγεις
Σαν το φθινόπωρο
Που ‘ρχεται
Λυπημένη
Και σιωπηλή
Σαν κάδρο
Που κανένας
Δεν κοίταξε
Και ο τοίχος πιότερο
Την πλάτη του
Παγώνουν
Και τα χέρια μου 
Λείπουν 
Σε δρόμους περισσότερο 
Ακόμη
Περιμένουν
Να σε
Προϋπαντήσουν
 YOU LEAVE

... You are leaving
Like the autumn
That’s coming
Solemn 
And silent
Like a painting
That no one
Glanced at it
And the wall 
Freezes
Its back even more
And my hands 
Go missing 
On roads all the more
Still 
Looking to
Welcome
You